Instagram Slider

  • Op mijn blog vandaag een review van dit PRACHTIGE palette
  • JAJA vanaf n krijg je met de code 15Mira op
  • Hoe is jullie weekend?Ik molesteerde vrijdag per ongeluk mijn teen
  • Sport jij liever buiten of binnen?Ik vind buiten altijd heerlijk
  • Wat gaan jullie vandaag doen? Ik ga zo voor het
  • JAJAJA De meest aangevraagde review ooit staat onlineIk probeerde 5
  • In het artikel van vandaag zie je de kleurrijke Sally
  • Fijne maandag allemaal maandag miracollab femmeluxe femmegal dutchblog dutchblogger dutchbloggers
  • Thanks again wagamamanl for a lovely diner miracollab wagamamanl wagamama
  • Hoe mooi is de nieuwe collectie van idealofsweden en neginmirsalehi
Paniekaanvallen

Paniekaanvallen, zo ga ik er mee om..

april 11, 2019

Ik denk dat dit het meest persoonlijke artikel is dat ik ooit geschreven heb. Ik heb dan ook lang getwijfeld of ik dit wel moest plaatsen. Omdat ik merkte dat ik zelf veel had aan de ervaringen van andere mensen met paniekaanvallen, wil ik toch graag mijn verhaal delen..

Ik deelde niet alles

Het afgelopen jaar heb ik jullie verteld dat ik last had van mijn hart en daar ook angstig van geworden was. Wat ik niet deelde was dat ik ook al ruim een jaar last heb van heftige paniekaanvallen. Paniekaanvallen die mijn leven enorm belemmeren en veel dingen lastig maken. Waarom ik dit niet deelde? Deels omdat ik het privé vond maar ook zeker uit schaamte. Het is zo lastig om aan iemand uit te leggen wat een paniekaanval met je doet en dat je sommige, hele gewone, dingen niet durft.

Paniekaanvallen

Iedereen ervaart een paniekaanval anders maar ik hoorde ooit een uitleg die me bij gebleven is. Mijn lichaam reageert in een veilige situatie, bijvoorbeeld de supermarkt, alsof er een moordenaar met een kettingzaag voor me staat. Mijn lichaam denkt dus ¨shit, gevaar, wegwezen!¨. Mijn hart gaat sneller kloppen, ik word misselijk en begin te zweten. Alles in mijn lijf vertelt me dat ik weg moet rennen en ik ervaar een intense angst. Natuurlijk is er in de supermarkt geen moordenaar met een kettingzaag, maar zie dat je lichaam maar eens wijs te maken. Het feit dat ik ook nog een probleem heb met mijn hart, maakt de angst niet minder, maar erger.

Beperkingen

Een jaar geleden durfde ik niet naar de supermarkt en had ik thuis dagelijks paniekaanvallen. Inmiddels durf ik naar de supermarkt en krijg ik meestal geen paniekaanval. Ook thuis heb ik zelden nog last, maar toch zijn er veel dingen die ik niet kan. Ik durf niet naar sociale dingen waar meer dan twee mensen zijn. Simpelweg omdat dit te druk is en al die prikkels er voor zorgen dat mijn lichaam een paniekreactie geeft. Bedenk maar eens wat je allemaal doet waarbij er meerdere mensen zijn en je zult je realiseren dat ik eigenlijk heel weinig nog kan doen. Zo ben ik al tijden niet naar een verjaardag geweest, vierden we kerst met zijn tweeën en moest ik de begrafenis van mijn opa missen. Paniek beperkt je dus enorm, meer dan je je in eerste instantie realiseert.

Wat kan ik wel?

Bovenstaande klinkt misschien wat dramatisch maar het is wel gewoon hoe het is. Gelukkig lukt er ook steeds meer wel. Met én zonder medicatie durf ik met Steven bepaalde dingen te ondernemen zoals uit eten op een rustige dag of even naar de stad. Dit is verre van een ontspannen uitje maar meer ¨overleven¨. Ik vind het echter heel belangrijk om dit soort dingen te blijven oefenen zodat ze, net zoals de supermarkt, weer normaal worden. Ook afspreken met een vriendin lukt inmiddels best goed. Vaak doen we dit bij mij thuis, maar inmiddels ga ik ook steeds vaker naar anderen toe die op fietsafstand wonen.

Wat doet zo´n paniekaanval met je?

Een paniekaanval duurt gelukkig niet eeuwig, al voelt het soms wel zo. Na zo´n aanval ben je doodmoe en moet je vaak een aantal dagen bijkomen. Ook de dagen dat er geen paniek is maar ik wel dingen onderneem, zijn vermoeiend. Mijn lichaam staat continu op scherp en dat kost energie. Een uurtje bijkletsen met iemand betekent de rest van de dag in bed. Dat weet ik inmiddels en daar is prima omheen te plannen met mijn werk.

Invloed op mijn werk

De paniekaanvallen hebben veel invloed gehad op mijn toekomst. Ik heb mijn studie moeten stoppen door mijn hart en hoopte dat weer op te pakken, door de paniekaanvallen is dit helaas niet mogelijk. Mijn curriculum is in september verlopen dus het lijkt er op dat ik mijn studie helemaal niet meer kan voltooien. Vreselijk maar niet iets waar ik veel over nadenk omdat ik er nou eenmaal niks aan kan doen. Voor mijn blog werk ik gelukkig thuis en dat kan ik ook gewoon blijven doen. Ik merk wel dat mijn netwerk achteruit gaat omdat ik niet naar persevents kan en ook niet met anderen kan afspreken. Dit vind ik heel erg omdat ik hard gewerkt heb om te komen waar ik nu ben. Maar ook voor dit geldt; ik kan er niks aan doen dus wil er niet continu over piekeren.

Schaamte en onbegrip

Ik gaf al aan dat ik hier nooit iets over gedeeld heb uit schaamte. Het voelt gewoon dom dat ik simpele dingen niet durf. Rationeel weet ik wel dat ik hier niks aan kan doen maar het is gewoon niet uit te leggen aan anderen. Mensen begrijpen het vaak niet en zeggen ¨ja kom dan een kwartiertje¨. Dat is lief bedoeld maar zo werkt het helaas niet. Ik krijg ook veel te horen ¨ja, als het straks wat beter gaat kom je gezellig langs hé?¨ van mensen die nog nooit bij mij langs zijn geweest. Ook dit zal vast goed bedoeld zijn maar begripvol vind ik het niet. Negatieve reacties deden me in het begin heel veel, maar inmiddels niet meer. Ongetwijfeld zullen er tussen mijn lezers ook mensen zitten die mij hierdoor raar vinden maar dat punt ben ik eigenlijk al voorbij, anders had ik dit artikel nooit geschreven.

Wat doe ik hier aan?

Ik volg verschillende soorten therapie om om te gaan met stress, paniek en om de oorzaak te achterhalen. Ook volg ik een online programma waarbij er gefocust wordt op heel veel verschillende onderwerpen die met de angstaanvallen te maken hebben. In dit programma leer ik onder andere welke etenswaren ik beter kan vermijden en word ik gestimuleerd om te sporten. Daarnaast slik ik nog medicatie die me helpt wat meer te ontspannen en doe ik dagelijks yoga en meditatie om van de spierspanningen af te komen.

Hoe gaat Steven hier mee om?

Veel mensen die hier vanaf weten, vragen eigenlijk meteen hoe Steven met deze situatie omgaat. Het heeft natuurlijk ook heel veel impact op hem. Ik ga niet meer mee naar verjaardagen, feestjes en familiedingen en ook met zijn tweeën kunnen we niet meer zomaar iets ondernemen. Hij gaat er eigenlijk fantastisch mee om. Hij is extreem geduldig, steunt me en stimuleert me. Natuurlijk is hij het soms even zat en is er wat minder geduld en wat meer irritatie, logisch.

Mijn tips voor anderen

Ook al lijkt het alsof de situatie nooit beter gaat worden; dat wordt ´ie wel. Elk stapje is er één en met de juiste hulp wordt alles echt wel weer normaal, ook al kun je je dat nu niet voorstellen. Zelf ben ik er nog lang niet maar ik heb wel alle vertrouwen in een goede afloop.

Tot slot

Doodeng vind ik het om dit artikel online te zetten omdat het zo enorm persoonlijk is. Ik heb heel veel geschreven en zou nog veel meer kunnen schrijven. Het is allemaal zo complex en zo lastig uit te leggen in woorden. Al is er maar één iemand die wat aan mijn verhaal heeft, dan ben ik al blij. Ik gun niemand deze situatie en stuur me vooral een berichtje als je hier ook mee zit en het fijn vindt om er over te praten. Ik ga nu trouwens niet ineens continu dingen hier over delen. De focus leg ik graag op alles wat wel goed gaat en ik merk dat ik daar zelf ook vrolijker van word.

Veel liefs!

Share:
Previous Post Next Post

Misschien vind je dit ook leuk:

13 Comments

  • Nadeche

    Wat goed en dapper dat je het deelt, Mira! Ik denk dat veel mensen, waaronder ikzelf, zich zullen herkennen in je verhaal. Ik wens je het allerbeste toe en hoop dat het steeds wat beter blijft gaan. Liefs Nadeche

    april 11, 2019 at 10:05 am Reply
    • Mira Ennen

      Dankjewel <3

      april 11, 2019 at 10:16 am Reply
  • Mariska

    Sterk hoe je ermee omgaat! Het is en blijft ontzettend moeilijk. Top dat je vol blijft houden 🙂 En ja, het is helaas moeilijk voor mensen om voor te stellen hoe dat nou is … komt al snel onbegrip uit voort. Hopelijk heb je er niet al te veel last van. Big hug!

    april 11, 2019 at 10:57 am Reply
  • Meike

    Waanzinnig knap dat je dit zo mooi onder woorden hebt kunnen brengen, ook al vond je het doodeng. Heel herkenbaar voor veel meiden denk ik, al zullen ze zulke persoonlijke artikelen misschien niet vaak vinden. Het is nogal wat om je kwetsbaar op te stellen. 🙂

    april 11, 2019 at 11:12 am Reply
  • Liez

    Wauw wat onwijs sterk van je om dit te delen! Mijn vriend heeft paniek aanvallen, zo fijn om het van de ‘andere’ kant te zien. Helemaal kippenvel van hoe mooi je het hebt beschreven. Het helpt me, en jouw hopelijk ook!
    Liefd

    april 11, 2019 at 11:52 am Reply
    • Mira Ennen

      Dankjewel voor je lieve reactie! Veel sterkte ook voor jou en je vriend <3

      april 11, 2019 at 12:00 pm Reply
  • Evelien

    Wat dapper dat je je openstelt, heel veel respect! <3 Ook mooi hoe je er mee om gaat. Ik kan me er niets bij voorstellen, maar wat klinkt het vreselijk heftig allemaal. Wel echt enorm fijn dat Steven je zo steunt hierin. Je bent een topper! <3

    april 11, 2019 at 9:24 pm Reply
    • Mira Ennen

      <3

      april 11, 2019 at 10:01 pm Reply
  • Anne

    Alleen maar dapper dat je erover schrijft! Wat heftig ook dat het zoveel invloed heeft dat je de uitvaart van je opa hebt moeten missen, poeh… Mocht je ooit nog eens hulp willen zoeken in de ‘Oosterse hoeken’, ik heb zelf heel veel aan Shiatsu!

    april 11, 2019 at 10:20 pm Reply
  • Sonja Van de Sande

    Bij de GGZ kregen wij ook tips voor paniekaanvallen. Echter vaak kregen we ook op ons kop dat we paniek en bang zijn door elkaar haalden, het ligt dicht bij elkaar. Maar moesten we leren te voelen wat nu paniek was en wat nu angst.
    We werden daar vaak boos om, omdat jij in beide gevallen je niet fijn voelt.

    april 13, 2019 at 7:40 am Reply
    • Mira Ennen

      Jaa dat riedeltje ken ik ook inderdaad. Die twee kunnen zo dicht bij elkaar liggen qua gevoel!

      april 13, 2019 at 10:20 am Reply
  • Amy

    Dapper dat je dit zo uitgebreid wilt delen! Ik heb zelf ook al de nodige ervaring met paniekaanvallen (doordat er een tumor werd vastgesteld in mijn hoofd) maar gelukkig heb ik het de laatste tijd wel onder controle. Mede dankzij medicatie en door zoveel mogelijk mindfullness toe te passen. Toch blijft het wel lastig, een nieuwe aanval ligt altijd op de loer!

    april 19, 2019 at 8:45 am Reply
  • Shantay

    Wow, deze komt even binnen…
    Een dierbaar persoon in mijn omgeving heeft hier ook last van, ik maak hem soms van dichtbij mee.
    Het is iets wat niet iedereen begrijpt, ja pff. Echt heel heftig soms.
    Knap van je dat je hier zo openlijk voor uit durft te komen.
    Ik hoop dat het je in de toekomst wat beter af gaat!

    april 24, 2019 at 8:36 pm Reply
  • Leave a Reply